بر لبه تنهایی هایت هم که بنشینی
باز میبینی که پریدن بال هایی از شهامت می خواهد
.....................
چنان در سکوتم با خود این روزها که هر آهنگی را کوک و نا کوک بیرون از خویش می شنوم
روزی خواهی نواخت
شاید چند میزان جلوتر نوبت تو باشد
منتظر اشاره رهبر ارکستر بمان
