سیاه و سفید می خواهم ات

روزی چنان در میان انگشتانم تو را نگه خواهم داشت که تمام رنگهایت همچون شیره جانت بر زمین بریزد

صدای خرد شدن استخوانهایت همچون ریتمی لنگ در گوش زمان خواهد پیچید

نرم خواهی شد همچون یک نرم تن

سیاه و سفید بر کف دست من باقی می مانی

نه نیرنگی و نه رنگی

می شود آیا؟

.............................................

عکس شیراز است بازی نور با رنگهای پنجره خانه قوام السلطنه

خانه ای که پنجره اش چنین رنگین است آدمهایش سیاه و سفید می بایست بوده اند

وگرنه چه زیبایی داشتند این پنجره ها؟

دخترکی که با چارقد سفید اش می نشست پشت این پنجره چه دلبری داشت اگر چارقد اش کریستین دیور بود؟

خوشا گذشته و دل ساده آدمهای آن دوره که بیزارم از آدم رنگین و ننگین این دوره که پنجره خانه اش سیاه است و با برچسب های تهی مغز اش می خواهد مثلا رنگ بفروشد

انگشتر حدید

از در سعدیه که آمدیم بیرون نشسته بود توی پیاده رو

پیر شده بود اما معلوم بود جوانی ای داشته

عکس جوانی هایش را کنار عکسهای فردین پشت جعبه آینه اش گذاشته بود

از انواع سنگهای انگشترهایش گفت و سنگ حدید

گفت دست ات کنی اونی رو که می خواهی جذب ات میشه

واقعا ما آدمها مثل آهن و آهن ربا هستیم؟

به هم جذب میشویم؟

یا همدیگر رو دفع می کنیم؟

اگر روابط انسانی را ساده ببینی با یک انگشتر به حاجت می رسی

و

اگر سخت با میلیاردها میدان مغناطیسی هم حاجت نمی گیری

باید ها و نباید ها

باید رهید

باید پرید

باید درید

از هرآنچه که تو را حقیر خواهد کرد

از هرآنچه که تو را دربند خواهد کرد

از هرآنچه که تو را ناتوان خواهد کرد

باید ماند

باید عاشق شد

باید ساخت

در هرآنچه که تو راپناه داده

در هرآنچه که تو را عشق بخشیده

در هرآنچه که تو را به آرامش رسانده

گذشته حال و شاید آینده

لحظه ها ی اکنون سرشار از هیاهو در هم می پیچند

روزها سراسیمه شب می شوند

و ما بی تاب ثانیه ها را به جلو هل می دهیم

می خواهیم گذر کنیم از هرآنچه که بودیم

و بپذیریم هرآنچه که خواهیم شد

اما گذشته همچون لکه ای بر کف دستان ما باقی خواهد ماند

وآینده تنها از دور چشمکی خواهد زد

و ما همچنان می پنداریم که بر موج زمان سواریم

.....................................................................

این هم ماهی قرمز ما که منتظر گذر زمان و رسیدن به سفره هفت سین است

پیشاپیش تبریک سال نو و با آرزوی بهترین ها

بهاریه یا ضد بهاریه

من آمدن بهار رو از روی تقویم هجری شمسی یا خورشیدی باستانی نمی فهمم

از روی وله های احمقانه تلویزیون که برف ها آب میشه و علف سبز در میاد نمی فهمم

از روی تابلوهای تبلیغاتی سراسر دروغ تخفیف های نوروزی نمی فهمم

از تعداد عطسه ها و خارش چشمهام می فهمم

از حس خواب آلودگی مغزم می فهمم

از دوطرفه شدن کوچه های یه طرفه تنگ و باریک می فهمم

از تعداد ماشینی که کنار ماشینم دوبله و سوبله و چوبله پارک کردن می فهمم

از الفاظ رکیک شیرینی که مردم تو ترافیک بهم عیدانه میدن می فهمم

انگار بهار داره میاد

نمی دونم چرا حس می کنید تولدی دوباره است و از اینجور جفنگیات

یه تغییر فصله و تغییر عدد سال

اگر اهل تغییر و خونه تکونی هستین هر روزتون باید اینطور باشه

اگر اهل طبیعت و به به و چه چه تو دل مرغزارها هستین و شکوفه دادن ها هر روز باید به طبیعت نگاه کنین

و طبع شاعرانه تون رو ورز بدین

لباس نو می خرید فکر می کنید نو شده اید

نه بابا فقط جای اعراض رو عوض کرده اید جوهر شما همونه که بود

به مبحث جوهر وعرض رجوع شود در فلسفه که اینجا جای توضیح اش نیست

حتما میگید خب این یه بهانه است برای

منم میگم وای به حال کسیکه دنبال بهانه واسه تغییر می گرده چون هیچوقت تغییر نمی کنه

چرا دروغ بگیم به خودمون بابا ما که زمستونی نداشتیم که بخواد بهار تولدی دوباره باشه

شما برف و سرمایی دیدین؟

انگار طبیعت هم از این بازی تغییر چاخانی فصول خسته شده

اما یه چیز تغییر می کنه

هشتاد و هفت میشه هشتاد و هشت

خب جای شادی داره این تغییر

شادی این رو پایه ام

تا هشتاد وهشت لحظه زیبا که می تونه هرلحظه اش تغییری باشه برای بهتر شدن

................................................................................

عکس شیراز است مقبره شیخ اجل سعدی

خاطره باستانی من

میس کارتون توصیه کرد که یادداشت کنیم پیش ازآنکه خاطرات باستانی مان در کوچه های فراموشی جای پارک پیدا نکنند

از شش سالگی اش نوشت که پستانک می خورده

گفتم اگر من از شش سالگی ام بنویسم شرم آورتر از خاطره تو می شود

اما خب ترسی نیست می نویسم

راویان اخبار می گویند که بنده حقیر از یک سالگی انگشت میمکیدم

کدام انگشت؟

همان انگشت معروف یا من من کله گنده

مادر مربوطه بقچه های مخملی داشت که من دیوانه وار دوستشان داشتم

دستم را می کردم میان بقچه ها و انگشت در دهان و می خوابیدم

دقیق تر نئشه می شدم

چون این بقچه و انگشت برایم نقش دیازپام داشتند

در سنین بالاتر اعضاء صورت را که شناختم انگشت در دهان و دستی دیگر در ابروی خلق خدا بود

حالا چرا ابرو را عضوی مخملی می دانستم جای سوال دارد؟

ملت را منتر خویش می کردم و مدام دستم توی ابرویشان بود تا خوابم ببرد

بنده خدا ها تو رودر بایستی می ماندند

بعد از مدتی به پیشرفت مهمی دست پیدا کردم

انگشت معروف در دهان که بود با انگشت دیگر همان دست با ابروی خودم بازی میکردم

مرحله به مرحله پیشرفت تا خودکفایی

ادامه داشت تا سن شش سالگی

ده ها پیشنهاد ترک عادت قبیح من را به مادر مربوطه دادند

فلفل بزن به انگشت اش

دستکش دست اش کن

یعنی چی دختر خرس گنده؟بزن رو دست اش

اما مادر راه حل بهتری یافت

شفق

بله مامان

اگر انگشت بمکی مدرسه ثبت نام ات نمی کنن

در همان لحظه انگشت را از دهان بیرون آوردم و دیگر نخوردم

بماند که رفتم مدرسه و فهمیدم که چه کلاه بزرگی سرم رفت و مدرسه هم آش دهان سوزی نبود

اما خب داستان انگشت مکیدن شفق تمام شد

...............................................................

عکس اکباتان است

و این پسر بچه ای شیطان که شاید روزی فوتبالیست شد

یا مهندس و یا سر از کانون اصلاح و تربیت درآورد

کسی چه می داند؟

در روزهای آخر اسفند

این روزهای آخر سال حالم مثل گربه ایه که می خواد از عرض بزرگراه رد بشه

هر یه ماشینی رو که سالم رد میکنه مثل رد شدن از یه اتفاق یا خاطره خوب یا بد این سال میمونه

اگه هم که رد نکنه و بره زیر لاستیک ماشینی و ریق اش دربیاد مثل این میمونه که زمان برام متوقف میشه و

زیر چرخ اتفاقها گیر میکنم

تا حالا که این گربه به سلامتی رد کرده امسال هم به امید خدا

از همین حرفهای از سر وا کنی ما ایرانی ها

وقتی اوضاع از دستمون خارج میشه حواله میدیم به کائنات

این روزها زیاد به این جمله قصار فکر میکنم

"هرکسی یه قیمتی داره"

وقتی ویترین مغازه ها رو میبینم و مانکن ها رو که روشون برچسب حراج خورده جای هر مانکن یه آدم زنده رو تصور میکنم

اونایی که قیمتی اند قبل حراج با همون قیمت بالا رفته اند و اونایی که بنجول شدن شب عید میان پشت ویترین ها و حراج میشن

اونایی هم که خریدار اند قبل حراج خرید می کنند و اونایی که بنجول خر اند این روزها با سبد خرید تو خیابونها پلاس اند

اونی که می خره یه روزی هم فروخته میشه

نقشها در گردش اند مثل پول

اوه مارکس حق داشت که تمام مناسبات انسانی رو در معامله می دید

معامله احساس

معامله عقل

معامله تن

معامله حماقت

ارزشها رو همین معاملات تعیین میکنه

اونی با ارزش تر ه که خودش قیمت خودش رو تعیین کنه

و اونی پست تره که قیمت اش دست بازاره

شب عیدی خرید خوبی را برایتان آرزومندیم

فروشگاه های زنجیره ای وابسته به عقول زنجیره ای

..........................................................

عکس شیراز است خانه زینت الملک

نقشی است بر آب

Andante

انگشتانم را بردم طرفش

آرام گذاشتم روی تن سفیدش

سرد بود

با دو انگشت نرم بازی کردم

سل لا

سل لا

کبوتران نوک می زدند به شیشه

سل لا

سل لا

کتری جوش آمده و مثل قطار مرگ زوزه می کشد

انگشتانم حرفی با تن تو داشتند اما فراموش شد

سل لا

سل لا

دو انگشت من گرم شد اما تن او همچنان سرد بود

و

همه رسیدیم به میزانی از سکوت

.......................................................................

ماه نویس گفت مینی مال بنویس و نوشتم

اندازه نگیر نمی دانم مینی است یا ماکسی؟

به یاد هشت اکتاوی ماهاگونی

به یاد پدر شش سیلندر سوار و جاده چالوس و برنامه گلهای رنگارنگ شماره 234

با صدای اکبر گلپایگانی

به یاد هرچه خاطره که با هم تداعی می شود در مغز من

که دلم را تنگ می کنند

تنگ