عشقت از خود ردپایی بر جا می گذارد
در قلب من
زندگی من
و تو
در این اثر باقی مانده
در ردپای عشقت
همیشه با منی
مارگوت بیکل
ترجمه: ندا زندیه/ یغما گلرویی
.................................................................
ممنون که یادم دادی ببینم
نگاه این لاله گویای تمام ناگفته ها ست
11 comments:
اين هم از اون خورده ريز هاي دوست داشتنيه كه خيلي ،خورد نيست
nemidani ke cheghadr khoshhalam barat....va gahi fekr mikonam ke chert migam.....
خیلی خوشگله عکست. براوو دوستم
!!!!!!!!!!!!!!!چه هديه ي قشنگي
سلام
بسیار زیباست
گویی روبه اسمان
عشق اسمانی خود میجوید
فریاد میزند
فریاد بی صدا...
می دونی چیه شفق..منم یه عکس عین اینو از یه گل مشابه گرفتم قبلا ..از همین زاویه ..دقیقا شبیه همین ..ولی هیچ وقت انقدر اثر نذاشته بود روم ..می دونی از این عکست و این حرفت ، خیلی یاد گرفتم که ببینم و ببینم و باز هم ببینم..خیلی جالب بود برام ...باید دیدن هام رو بیشتر کنم ...باید رد پاها رو هم ببینم ...
سلام از آشنایی با فتو بلاگتون خوشحالم
این عکس ات
بیشترش کلمه های ات
دل ام را لرزاند!
خوبه. خوبه كه هنوز عاشقي. و دقيق در دقيقههاي داغ زندگي. مثل همين گل لاله. مثل همان شعري كه گذاشتهاي كنار عكسات. خوبه.
پدرسوخته،اين اولين كلمهاييه كه با ديدن اين عكس توي ذهنم اومد. گل پدرسوختهاييه
وای این شقیق با آدم حرف می زنه، عجب عکسیه
Post a Comment