Sunday, September 26, 2010

رفتن ها



از هر رفتنی ردی از اشک باقی است بر چهره
و هر ردی از اشک نشانی از حضوری
رفتن ها را با دل تنگی ها باید ماندنی کرد
و انگار این است رسم خاطره سازی
...........
باز هم فاصله
باز هم خداحافظی
و باز هم من و دلم که دیگر گیج مانده پشت تمام این فاصله ها
که برای چند دل باید تنگ شود

6 comments:

zohreh said...

با خنده هامان جان می گیرند

گل های پژمرده روی میز



غم ها، به انتظار نشسته اند

پشت ِ در



زمان می گذرد

کور و کر ...

reza jalali said...

raftan hamishe neshan nabodan nist....

من و من said...

نمي دونم اينكه آدم خودش بره سخت تره يا اينكه رفتن ديگه رو تماشا كنه؟

yaz said...

kheyli ziba neveshti hes dagh del tangi ra
merci

Unknown said...

نه وصل ممکن نیست
همیشه فاصله ای هست
همیشه....!!

zodiak said...

miravam
miravi
miravad
hamishe
hamine
yeki mire
to miri
bayad berim bemirim