خواجه رندان

من ترک عشق وشاهد و ساغر نمیکنم

صد بار توبه کرده ام و دیگر نمیکنم

باغ بهشت و سایه طوبی و قصر حور

با خاک کوی دوست برابر نمیکنم

تلقین و درس اهل نظر یک اشارتست

گفتم کنایتی و مکرر نمیکنم

هرگز نمی شود ز سر خود خبر مرا

تا در میان میکده سر بر نمیکنم

این تقویم تمام که با شاهدان شهر

ناز و کرشمه بر سر منبر نمیکنم

ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن

محتاج جنگ نیست برادر نمیکنم

پیر مغان حکایت معقول میکند

معذورم از محال تو باور نمیکنم

حافظ جناب پیر مغان جای دولتست

من ترک خاک بوسی این در نمیکنم

.....................................................................

فال امروز من است و فال دیروزها تمام رمز و راز بودن امروز من است

بارها در تنگنا ماندم و از تو کلامی خواستم که راه را نشانم دهد

بارها گریستم و خندیدم که این سر نهان را تو چگونه می یابی؟

خواندن کلامت نعمتی است که سالها با من است و دیدن مقبره ات لطفی دیگر

شب حافظیه غرق نور و رمز و راز

وعکسهای سراسر خاطره انگیز